Dalit

Dalit

Op mijn eerste reis naar India landde ik op het vliegveld van Chennai, het vroegere Madras. Zo gauw je uit de hal van het vliegveld loopt stap je in een sprookje. Wuivende palmbomen hebben sinds eeuwen op me gewacht. Ik voel me direct thuis. De aanblik van mannen en vrouwen in exotische kleding raken me diep. De geuren en kleuren, het laat me niet meer los.

Ik bezocht deze stad met z’n monumentale plekken als Mount Thomas – de plek waar de apostel Thomas in de Nieuw Testamentische tijd het evangelie van Jezus heeft gebracht – en de krottenwijken die zich in alle richtingen lijken uit te strekken langs grote en kleine verkeersaders. Buiten de stad stopten we in een dorpje om de sfeer op te snuiven. Teenpalli was de naam, vertaald betekent dat ‘Honing dorp’. Hoe kan zo’n zoete naam zoveel ellende verdragen. De mensen wonen hier alsof de slecht gebouwde hutjes uit de lucht zijn gevallen. Schots en scheef in de buurt van een onverhard pad met kuilen. Nu is het droog maar je kunt je voorstellen dat het, twee keer per jaar, tijdens de regentijd een grote blubberzooi is.

We ontmoeten vriendelijke eenvoudige mensen waarvan de vrouwen prachtige en kleurige sari’s dragen. Wie gewassen is en schone kleding kan dragen ziet er stralend uit. Echter we zien ook andere mensen die aan de afgrond lijken te staan van wat menselijk is, mismaakt, ongewassen, in lompen, ziek, lepralijders, verdwaasd en volkomen de weg kwijt. Ieder gaat z’n eigen gang en men bemoeit zich niet met de ander. Men is onverschillig ten opzichte van z’n naaste die volgens het Hindoeïstische kastesysteem een ander karma of bestemming heeft. Totale onverschilligheid naast warme en liefdevolle gezinsrelaties. Het is hartverscheurend wanneer we de laagste kaste van de Hindoeïstische leefwijze ontmoeten: de Dalits. Wanneer je in dit systeem geboren bent heb je geen rechten, je lot is minder dan dat van ongedierte. Je bent gedoemd om het vuile werk in de samenleving op te knappen. Dalits hebben geen recht op onderwijs, gezondheidszorg, kansen op de arbeidsmarkt, bescherming van de overheid. Toegang tot een bank of verzekering kun je helemaal vergeten. Je zit in een vicieuze cirkel van uitzichtloze hopeloosheid. Er is alom schaamte om wie je als Dalit bent. Je bent niets!

Door deze houten beelden wil ik de situatie van de Dalits onder de aandacht brengen. Ik ben in het maakproces uitgegaan van waardeloze materialen die in onze maatschappij bij het grofvuil worden gezet: pallethout en schroot. Hopelijk zie je de schoonheid door de vergankelijkheid heen. Iemand schreef in een reactie: “Heel bijzonder deze, hoe langer ik kijk hoe meer ik zie. Mooi…”

God houdt van mensen. Mensen met grote problemen hebben ook grote oplossingen nodig. Ben jij degene die de oplossing gaat brengen of mogelijk maakt?

Ik heb dit kunstwerk geschonken aan International Justice Mission. www.ijm.org

De Poort

In de aanloop naar kerst had ik de gelegenheid om onder het oog van publiek te werken aan een nieuw kunstwerk. Dit gebeurde in de Basis, kerk met compassie, in Apeldoorn. Ik begon met een houten paneel (86x67cm). Daarop heb ik diverse onderdelen gerangschikt die ik op verschillende momenten in het afgelopen jaar heb gevonden. De koperen poort is het belangrijkste element. Binnen de poort is licht en warmte.

Vanuit het publiek werd daarop gereageerd en men vulde aan: "Zijn dat Jozef en Maria?" Dat zou best kunnen, maar voor mij gaat het om de mens in het algemeen die beschutting, een stal, een warme gemeenschap zoekt. We hebben het nodig ergens bij te horen. Onder de twee figuren bevindt zich een ruw brok van gestolde aluminium druppels. Het overblijfsel van raamkozijnen na een brand. Na de vernietigende werking van rampen moeten wij weer opstaan en ons hervinden, zoals een feniks uit de as opstaat en wedergeboren aan z'n opdracht begint.

Iemand zei: "Je moet opstaan uit het water van de doop en een nieuw leven beginnen". Boven de hoofden zie je de contouren van een uitgestrekt landschap op een metalen plaat. Er is uitzicht, ook al kun je de toekomst niet precies omschrijven. De vele gesprekken die zijn gevoerd hebben geleid tot wederzijds begrip en verdieping. Het beeld draagt bij in de gesprekken over bestemming, doel, liefde, vernieuwing, opstaan.

Van Letter tot Leven

Expositie 'Van letter tot Leven' in de Wilhelminakerk in Dordrecht n.a.v. 400 jaar Dordtse synode én de eerste druk van de Bijbel in de Statenvertaling. De expositie loopt van 26 oktober t/m 24 november. Mijn werk vind je op de bovenverdieping.

Toelichting bij “Deur”, het werk van Wiebe van Dingen.
De basis is een dikke schijf eikenhout (65 x 51 x 5 cm). De jaarringen zijn goed te zien waarmee de indruk wordt gewekt dat het om hoge leeftijd gaat. Droogtescheuren laten zien dat de natuurlijke processen hun sporen achterlaten. De bast rondom zit mooi op z’n plaats als een sierlijke decoratie.

Glas.
Verdeeld over de oppervlakte zijn zes druppelvormige objecten van gebrand glas ingelegd.
Het glas bestaat uit twee lagen helder glas met daarover enkele pigmenten die samengesmolten zijn. De druppelvorm heeft een tweeledige betekenis: water als regen en het beeld van ontkiemend zaad, nieuw LEVEN.

De Arabische tekst.
Boekdrukkunst is een techniek die de mens in staat stelt om op mechanische wijze teksten af te drukken. Wanneer men echter niet in staat is betekenis aan letters, woorden en geschriften te verbinden, ontstaat er geen begrip. Wanneer men leest en vervolgens begrijpt, zal de letter leven brengen. Een Arabisch sprekend iemand wees me de weg. Er staat: “Deur, Opening, Weg, Overwinning, Verzoening”!

Afmetingen van de schijf eikenhout: 65 x 51 x 5 cm, gemaakt in 2018.

www.wiebevandingen.com
Houtsnijdershorst 647, Apeldoorn
wiebevandingen@gmail.com

De expositie is geopend op woensdag t/m zondag van 13.30 - 17.00 uur, de toegang is vrij.

Klik hier voor meer info.

Workshop in de Schuilplaats, Ede

Een paar weken geleden, op zondag 23 september, gaf ik een workshop tijdens de 'Festivalkerk', een alternatieve kerkdienst die regelmatig op het programma staat in gemeente De Schuilplaats in Ede.

Tijdens vorige workshops die ik bij andere edities van de Festivalkerk mocht geven, gingen we vaak het bos in en hebben we gekeken we naar groeivormen van bomen. Vooral de buitenkant, de stam, de bast en de vertakkingen. Deze dag was het weer helaas niet al te best en bleven we binnen. Een gelegenheid om met elkaar de diepte in te gaan en geïnspireerd te raken.

Ik had verschillende schijven, doorgezaagde stukken hout mee genomen. Deze lieten bijzondere tekeningen zien waarover we ons verbaasden. De vraag die ik in het midden legde was: "Als wij onszelf met een boom zouden vergelijken en na vele jaren zouden wij worden doorgezaagd, welke tekeningen en structuren zouden wij dan willen dat een ander zou zien?". Met andere woorden: wat wil je ontwikkelen in je leven, wat wil je achter laten. Daar kwamen diverse getekende reacties op. 

Een aanzet om onze hoop, onze zogenaamde 'takken', te richten op licht en lucht.

Gracelandfestival in Vierhouten

Op 18 augustus 2018 was ik met diverse kunstwerken en met de Gebedsnootjes (gebedsnoot.nl) op GRACELAND. Een dag met veel mooie ontmoetingen en betekenisvolle gesprekken. De 'grootste bijbel' voor in het Guinness Book of Records werd ook op deze dag gepresenteerd.

Mijn kraam stond vol met zowel nieuw als oud werk. De kunstwerken gaven aanleiding tot gesprekken en kregen daardoor nog meer betekenis. Dat is voor mij belangrijk, maar ook voor het publiek. Het contact is vaak één op één. Gesprekken gaan over alle aspecten van het leven: groei, moeite, pijn, hoop, relaties, wie ben ik, wat moet ik kiezen, hoe kom ik uit m'n burn-out en isolement, enz.. Wegen tot vriendschap wil ik laten zien als alternatief tegen de eenzaamheid.

Ik kreeg ook vragen over hoe mijn creatief proces zich heeft ontwikkeld en nog steeds verder gaat. Ik heb een aantal dingen geleerd die er toe doen en die deel ik graag. Wanneer ik bij jou een presentatie of een workshop met mijn beelden mag geven dan hoor ik graag van je.

Expositie in de Schakel te Wijchen

Van 16 september tot en met 28 oktober exposeer ik samen met Roeli  Willekes in de Schakel, het ontmoetingscentrum van de PKN. De openingstijden zijn beperkt, zie poster!

Inmiddels heeft de eerste ontmoeting tussen kunst en gemeenschap plaats gevonden en men heeft enthousiast gereageerd.

Op 14 oktober is er de 'viering met kunst' dan zullen de kunstenaars hun werk toelichten. Hartelijk welkom!

Een klein voorproefje zie je hiernaast. Een houten beeld met een trapas als aureool. De trapper is naar boven gericht als hint: zoek het koninkrijk van waar Jezus over sprak.

Het hout laat een mensfiguur zien die je aankijkt. In kwetsbaarheid laat het ook vol overtuiging z'n hart zien.