“VEERKRACHT” een dag van dans, beeldende kunst en ontmoeting.

Graag vertel ik eerst over mijn ontmoeting met dans en een danseres, want dat heeft te maken met mijn motivatie om aan deze bijzondere dag mee te werken.


Janni Groenwold – Tschanz, danseres.

Jaren geleden was ik op een christelijk kunstenaarsfestival. Het was zomer. Op een dag werd ik vroeg wakker en ik ritste m’n tentje open. Een heldere zon bescheen de wereld. Ik had zicht op de omgeving juist voor aan de andere kant van het pad, vlak voor mij, was een jonge dame aan het rekken en strekken. Een danseres. Een betoverende aanblik van buigingen, opstaan, knielen en draaien. Voor haar was het de dagelijkse routine waardoor ze fit was voor de productie waarin ze speelde. Ik had zo m’n eigen privé voorstelling. Voor haar was het geen performance en ze was zich niet bewust van het publiek. Het was alleen (maar) haar dagelijkse routine, maar ik werd diep geraakt. Ik was getuige van iets moois. Een nieuwe wereld opende zich door de intimiteit van dit moment. Een nieuwe taal, die ik tot nu toe nooit verstaan had, presenteerde zich en dat raakte me in mijn ziel. Vanaf dat moment is mijn gevoeligheid voor verschillende vormen van kunst wakker geworden. Gevoeligheid zonder allergie. Eerder een gevoel van weldadigheid en verlangen naar herstel van ziel en geest. Er was leven in mij ontstaan. Leven met een grote L.

Niet de danseres, maar God, raakte mij aan. Achteraf besef ik dat de gave van kunstzinnigheid in mij daar in een verdieping, een doorstart, heeft gekregen, want ik maakte al mooie dingen. Het vervolg van een jarenlange ontwikkeling die geestelijke input gaf en een gestuurde route zou worden. Een verdieping die me bewuster en fijngevoelig maakte.

Toen ik jaren later op de ferry van Ierland naar het Verenigd Koninkrijk voor het eerst de productie “Riverdance” zag had ik weer de ervaring dat ik werd aangeraakt. “He touched me”, is een toepasselijk lied wat die ervaring goed weergeeft. Ik heb zelden zo gehuild als toen, midden tussen andere passagiers. Dans was een onderdeel naast de Keltische muziek en theater. Diverse kunstvormen komen in Riverdance bij elkaar.

Ik geloof in de Creator, de schepper die in en door alle kunstvormen spreekt. Als je Zijn stem hebt gehoord herken je zijn spreken op elke ander plaats.

Ik ben overtuigd dat de scheppende kracht van toen nog steeds onze wonden kan helen en dat er leven ontstaat waar de geest van de Creator rondgaat.

Onderste foto: “De danseres zonder benen”

Na de ontmoeting met de danseres had ik maar weinig prikkels nodig om uit een stuk hout, een tak, een nieuw beeld te maken. Het werd “De danseres zonder benen.”

Waarom ‘zonder benen’? Ze heeft toch benen…
Wie valt bezeert zich en voor sommigen is daarmee hun carrière ten einde. Dromen sterven. Het doel is weg. Fysiek wil het niet meer omdat de geest gebroken is. “Waarvoor zou ik nog…”. Dat gebeurt overal, in relaties, op het werk en maakt van een gezond mens een gebroken, bloedend of uitgedoofd wezen.

In de bijbel kun je het verhaal lezen van de verlamde man in Johannes 5:1-18. 
Bij de vijver van Bethesda, in Jeruzalem, een plek met vijf zuilengangen, lag een man. Hij was al 38 jaar lang verlamd of ziek en lag te wachten op een wonder. Volgens de overlevering zou een engel van tijd tot tijd het water bewegen; wie het eerst in het water stapte, werd genezen. De man kon er echter nooit op tijd in komen omdat hij geen helper had. Jezus vraagt de man: “Wilt u gezond worden?” Waarop de man zijn uitzichtloze situatie uitlegt. Jezus zegt tegen hem: “Sta op, neem je slaapmat op en wandel!” De man wordt direct genezen, pakt zijn mat op en loopt..!

Je bent welkom op zaterdagmiddag 21 november’26
Zie hier het programma http://www.Veerkracht.art

Reacties

Schrijf als eerste een reactie

We gebruiken je gegevens alleen om je bericht te beantwoorden. Lees meer in de privacyverklaring.