Tijdens de opening van de Expositie “GEVONDEN” in de Catharinakerk in Doetinchem, ontmoette ik iemand die de uitnodiging had ontvangen en geraakt werd door wat hij zag. Hier volgt het verhaal van Koos Sluiter, wat ik graag met je wil delen.
Beste lezer,
Van harte wens ik u gezegende Paasdagen. Het licht van Pasen en het licht van de lente gaan altijd samen, al is het niet voor ieders beleving hetzelfde licht. De uitroep ‘Vrolijk Pasen’ komt van alle kanten op je af en echt niet alleen maar van de kant van de grootgrutters, die er goede sier mee maken. Een vrolijk Pasen is ieder van harte gegund; dat gaat van enkele momenten die je opvrolijken tot aan een ononderbroken feestelijke stemming. Vrolijk Pasen heeft veel gezichten.
Na Pasen zal voor veel mensen alles weer hetzelfde zijn; het is Pasen geweest. En dus is het weer somberheid troef? Alles is weer bij het oude, of erger; dat lijkt onvermijdelijk en de signalen stemmen niet hoopvol. Zoiets klinkt ook door in de verhalen van de evangelisten. ‘Ik ga maar weer vissen’ zegt Petrus. ‘Het liep anders dan we gehoopt hadden’ zeggen de Emmaüsgangers ‘We moeten het lichaam verzorgen’ zeggen drie vrouwen bij het graf. Totdat! Totdat hun pad gekruist wordt, er iemand voor hen staat, naast hen gaat, totdat er een ander geluid klinkt.
Vanaf dat moment wordt het een ander verhaal, vanaf dat moment kan Pasen hun eigen verhaal worden. Als ze zich aan die ontmoeting onttrekken blijft alles hetzelfde; wel een mooi verhaal rijker, maar een illusie armer. Voor wie zich niet aan die ontmoeting onttrekt, geldt dan: Pasen is niet voorbij maar Pasen ligt voor je. Houd, als het kan, goede moed en laat de hoop niet varen.
Als u de meditaties van Koos Sluiter wekelijks wilt ontvangen kunt u zich abonneren via www.geloveninkunst.nl.
In de bres
In de Catharinakerk in het centrum van Doetinchem is tot en met 1 mei 2026 een expositie te zien met werk van Wiebe van Dingen, met als titel GEVONDEN. Hij vindt zijn werkmateriaal in de natuur zoals in de beslotenheid van de Veluwse bossen of in het weidse landschap erbuiten. Zoeken naar het onbekende brengt verrassende vondsten die de basis vormen van zijn werk. De geëxposeerde beelden zijn 3-D, meestal van hout en soms aangevuld met metaal, glas of steen. Wonden in het hout veranderen in mensfiguren, die een eigen verstaanbare taal spreken. Het werk ‘In de bres’ bracht de kunstenaar tot deze overweging:
"Ik zocht onder hen, naar iemand die de weg zou versperren, en voor mijn aangezicht op de bres zou staan ten behoeve van het land, maar Ik vond niemand."
Ezechiël 22:30"Wie zal ik zenden, wie zal voor ons gaan?"
Ik antwoordde: 'Hier ben ik, zend mij.' Jesaja 6:1-8God zoekt in iedere generatie naar mensen die opkomen voor het recht. Het recht van armen en zwakkeren in de samenleving is altijd in het geding. Voortdurend dienen we erop toe te zien dat onrecht geen kans krijgt. Rechten en plichten zijn vastgelegd maar er zijn altijd situaties waardoor er, misschien onbedoeld, mensen lijden omdat ze zich niet kunnen verweren. Er is een morele plicht en een Bijbelse opdracht om op te komen voor de lijdende mens. Dichtbij en ver weg. Er is geen excuus om je ervan af te maken.
Ezechiël 22 is een verpletterende oordeelsprofetie vol beelden die akelig herkenbaar overkomen en hier worden de vorsten en priesters in Jeruzalem op hun wandaden aangesproken. En er is niemand die hiertegen opstaat. Ik kies voor deze Paasdag voor dit beeld want Pasen gaat over iemand die opstaat; eerst staat hij op tegen wie de naam van God laten verdwijnen achter hun streven om eigen aanzien en status overeind te houden. Die heilige opstandigheid leidt tot zijn dood. Toch staat hij weer op omdat God hem bevestigt in zijn bereidheid om op te staan. De figuur in de opening, tegen de blauwe achtergrond, is de eerste die opstaat. Pasen blikt terug en Pasen blikt ook vooruit als een oproep om na deze eerste ‘in de bres’ te gaan staan.
Tot en met 1 mei is Wiebe op de zaterdagen aanwezig om de getoonde werken toe te lichten.
Hartelijk welkom!
